Strona główna / Drukowanie 3D / Szkło czy PEI – która powierzchnia zapewni lepszą przyczepność w druku 3D?

Szkło czy PEI – która powierzchnia zapewni lepszą przyczepność w druku 3D?

przyczepność w druku 3D

Druk 3D na szkle daje gładką powierzchnię pierwszej warstwy, ale słabą przyczepność – wymaga kleju lub lakieru. PEI zapewnia doskonałą adhezję bez dodatków dla PLA, ABS, PETG, jest trwałe i łatwe w czyszczeniu. PEI lepsze dla początkujących, szkło tańsze i odporne na temperaturę. Wybranie zależy od filamentu i potrzeb.

Przyczepność w druku 3D decyduje o sukcesie całego projektu, a dobór między szkłem borokrzemowym a arkuszem PEI może radykalnie wpłynąć na jakość pierwszej warstwy. Drukarze często zmagają się z odwarstwianiem modeli, przede wszystkim przy materiałach jak ABS czy PETG, gdzie warping osiąga nawet 20-30% wydruków na gładkich powierzchniach. Szkło, znane z doskonałej płaskości (tolerancja poniżej 0,1 mm), zapewnia stabilną temperaturę stołu do 120°C, ale wymaga aplikacji kleju w sztyfcie lub hairsprayu dla przyczepności. Z kolei PEI (polieterimid), ciekawy od 2018 roku dzięki Prusa Research, oferuje naturalną adhezję bez dodatkowych środków – testy community pokazują 95% sukcesu przy drukowaniu ASA.

Czy PEI zapewni lepszą przyczepność w druku 3D niż tradycyjne szkło? Oba materiały różnią się teksturą: szkło jest w sam raz gładkie, co ułatwia usuwanie modeli, ale komplikuje first layer adhesion dla zaawansowanych filamentów. PEI ma chropowatą powierzchnię (Ra ok. 5-10 µm), co zwiększa tarcie mechaniczne i redukuje potrzebę raftingu o 70%. W ostatnim roku analiza na forum Reddit (ponad 500 próbek) wykazała, że PEI utrzymuje modele przy temperaturach do 110°C bez deformacji, w czasie gdy szkło notuje 15% awarii więcej przy Nylonie.

Porównanie powierzchni PEI i szkła do druku 3D – fakty z praktyki

Wybierz powierzchnię pod filament: PLA radzi sobie na szkle z klejem (czas aplikacji: 30 sekund), ale PEI skraca setup o połowę.

  • Zalety PEI dla przyczepności: brak warpingu przy PETG (testy do 260°C dyszy).
  • Szkło borokrzemowe w liczbach: wytrzymałość termiczna 500°C, ale adhezja tylko 60% bez chemii.
  • Czyszczenie PEI: izopropanol 90%, bez szorowania – 2 minuty.
  • Koszt na: PEI 150 zł/m² vs szkło 80 zł/m², ale żywotność PEI 2x dłuższa.

Kiedy szkło wygrywa z PEI w druku 3D?

Szkło daje efekt w drukarniach entry-level jak Ender 3 (od 2018), gdzie nawet 80% użytkowników chwali je za prostotę. PEI wymaga kalibracji Z-offsetu (0,1-0,2 mm niżej), co początkujący pomijają, powodując zgniatanie pierwszej warstwy. „PEI to game changer dla inżynierii, ale szkło dla hobbystów” – cytuje ekspert z All3DP.

Filament ABS na szkle z widocznym warpingiem i oderwaniem krawędzi

Poniższa tabela podsumowuje podstawowe różnice w przyczepności w druku 3D (dane z testów Creality ):

Cecha Szkło borokrzemowe PEI (teksturowane)
Przyczepność PLA Dobra z klejem (85%) Doskonała bez (98%)
ABS/PETG warping Wysokie (25% awarii) Niskie (5% awarii)
Czyszczenie Łatwe, woda + mydło IPA, bez rys
Żywotność (km druku) 5000 km 10 000 km
Cena (30×30 cm) 50 zł 120 zł
Max temp. stołu 130°C 120°C

Różnice między powierzchnią szklaną a PEI w druku 3D decydują o jakości przyczepności pierwszej warstwy.

Przyczepność PEI vs powierzchnia szklana: podstawowe czynniki

Wybranie stolika drukarki 3D wpływa na stabilność wydruków, przede wszystkim przy materiałach jak PLA czy ABS. PEI, czyli polieterimid, oferuje naturalną adhezję dzięki mikroporowatej teksturze, co eliminuje potrzebę klejów. Powierzchnia szklana jest gładka i odporna na zarysowania, ale wymaga preparatów adhezyjnych, np. lizak PVA czy spray do włosów.

PEI w akcji: dlaczego dominuje w warsztatach hobbystów?

Powierzchnia PEI zapewnia lepszą przyczepność w druku 3D z filamentami elastycznymi, jak TPU. Testy pokazują, że na PEI warping ABS spada o 70% bez wentylacji. Czyszczenie PEI acetonem przywraca pełną skuteczność po 50-100 wydrukach. Szkło nagrzewa się równomiernie do 110°C, co jest plusem dla PETG, lecz bez glue stick modele odklejają się po 20 minutach.

🔬 Powierzchnia szklana daje efekt w precyzyjnych wydrukach medycznych dzięki zerowej porowatości. PEI zużywa się szybciej przy agresywnych filamentach, np. nylonie, wymagając wymiany co 6 miesięcy. Drukarze 3D preferują PEI za brak chemikaliów – wystarczy izopropanol. W benchmarkach Prusa Research PEI trzyma PLA przy 60°C bez deformacji, w czasie gdy szkło potrzebuje 80°C i kleju.

Temperatura stołu roboczego odgrywa podstawową kwestię w zapewnieniu doskonałej adhezji pierwszej warstwy w czasie druku 3D. Niewłaściwe ustawienie tej wartości prowadzi do odwarstwiania, warpingu lub niedociągnięć powierzchniowych, co obniża jakość całego modelu.

Odpowiednia temperatura stołu dla różnych filamentów i podłoży

Wpływ temperatury stołu na druk 3D z PLA jest szczególnie widoczny na szkle hartowanym, gdzie odpowiednia temperatura stołu dla PLA wynosi 50-60°C. Przy tej wartości filament przylega mocno, redukując ryzyko deformacji o nawet 70% w porównaniu do druku na zimnym stole. Dla ABS na blacie PEI, zalecane 90-110°C zapobiega skurczowi termicznemu, który może zniszczyć wydruk o wymiarach powyżej 100 mm.

PETG i TPU – wyzwania z elastycznymi podłożami

Temperatura stołu dla ABS na PEI powinna być monitorowana termometrem IR, by uniknąć przegrzania powyżej 110°C, co powoduje żółknięcie powierzchni. PETG wymaga 70-80°C na flexplate’ach, co poprawia wypływność o 40% według testów Prusa Research z 2022 r. Zbyt niska temperatura stołu powoduje, że TPU na silikonie odrywa się po 5-10 minutach, zwiększając odpady o 25%.

Podstawowe czynniki do regulacji:

  • Sprawdź kalibrację stołu za pomocą kartki papieru – luz 0,1 mm to optimum.
  • Użyj kleju PVA dla PLA na szkle przy 45°C, by wzmocnić adhezję o 50%.
  • Dla ABS włącz wentylator obudowy przy 100°C, minimalizując warping.
  • Monitoruj PEI cleanerem co 10 wydruków, by zachować chropowatość powierzchni.
Filament Podłoże Temperatura [°C] Adhezja [%]
PLA Szkło 50-60 95
ABS PEI 90-110 98
PETG Flexplate 70-80 92
TPU Silikon 40-50 88

Odpowiednie ustawienia temperatury dla PLA i PETG na szkle i płycie PEI decydują o jakości druku 3D. Na szkle borokrzemowym (najczęściej 3-4 mm grubości) PLA wymaga niższej temperatury stołu, by uniknąć warpingu – optymalnie 55-60°C. Dla PETG na teksturowanej płycie PEI te wartości rosną, co zapewnia lepszą adhezję.

Najlepsza temperatura dla PLA na szkle?

PLA drukuje się najlepiej przy dyszy w zakresie 190-210°C (np. 200°C dla filamentu eSun z r.), szczególnie na gładkim szkle. Temperatura stołu na poziomie 55°C zapobiega podwijaniu krawędzi, ale powyżej 65°C filament mięknie zbyt mocno. Użyj kleju w sprayu (np. 3DLac) dla początkujących – to podnosi adhezję o 20-30%. Testy na Ender 3 pokazują, że przy 195°C dyszy i 58°C stołu warstwowanie jest dobre bez stringingu.

PETG na płycie PEI potrzebuje wyższych temperatur: dysza 230-245°C, stół 75-85°C. Płytka PEI (texturowana lub gładka) daje chwytność bez dodatkowych środków – wystarczy IPA do czyszczenia. Przy 240°C dyszy i 80°C stołu (dane z Prusa MK3S+ w r.) modele o wymiarach 200×200 mm drukują bez delaminacji.

Jak dobrać ustawienia temperatury dla PETG na PEI?

Dwa identyczne modele wydrukowane na PEI i szkle obok siebie porównane

Odpowiednia temperatura druku PLA na szkle to 200°C dysza / 60°C stół dla większości slicerów jak Cura 5.4. Dla PETG na płycie PEI – 235°C / 78°C, z wentylacją 50-70% po pierwszej warstwie. Różnica wynika z lepkości: PETG jest bardziej podatny na oozing powyżej 250°C – obniż o 5°C dla ciemnych kolorów. Zawsze kalibruj PID kontroler stołu (komenda M303), by stabilność wynosiła ±1°C. Przykładowe profile: PLA szkło: dysza 195-205°C, stół 50-60°C; PETG PEI: dysza 230-250°C, stół 70-90°C (zależnie od marki, np. Prusament). Nawias (dla szybkich testów): drukuj kalibracyjną wieżę (tower test) co 5°C. Wystrzegaj się przegrzania – powyżej 85°C PEI może się odkształcić po 100 godzinach.